در اوایل دوران رشد و به خصوص زمانی که کودک شروع به راه رفتن می‌کند، اندام‌های پایین بدن او تغییرات چشمگیری می‌کنند. پاها باید بچرخند تا پا بتواند برای راه رفتن درست با لگن و زانوها همراستا شود. قوس‌های به تدریج مشهودتر شده و با ارتقا توانایی‌های راه رفتن افزایش می‌یابند. پاها زودتر از بقیه قسمت‌های بدن رشد می‌کنند به طوری که طول عضلات چهار سر ران در 7 سالگی کامل می‌شد. بیشتر مشکلات زمانی ایجاد می‌شوند که پاها و کف پاها به درستی تراز نشده باشند یا زمانی که طول قوس به درستی و به طور کامل شکل نگرفته باشند.

 چرخش پنجه پا به سمت داخل و چرخش پنجه پا به سمت بیرون

اصلاحات و تعدیل سازی کفش مانند استفاده از گوه‌ها، مدل‌های خاص و ارتوزهای اصلاح‌کننده اثرات قابل پیش‌بینی چشمگیری در پنجه‌های پای کودکان که به سمت داخل یا خارج چرخیده‌اند ندارند. احتمالاً انجام تمرینات ورزشی برای عضلات چرخاننده خارجی (یا داخلی) و به منظور تسریع یا تثبیت چرخش طبیعی مرتبط با رشد در پا ممکن است مؤثر و مفید واقع شوند اما هنوز تست معتبری در مورد آن انجام نشده است. در این مرحله، بهترین توصیه برای بیشتر کودکان، استفاده از کفش‌های مناسب و تمرکز بر ورزش کردن و فعالیت‌هایی است که باعث رشد متعادل پاها می‌شوند. زمانی که سابقه خانوادگی ناترازی در پاها وجود دارد، استفاده از ارتوزهای طبی می‌تواند هم در عملکردها بیومکانیکی در حال رشد و هم در ایجاد هماهنگی حین انجام فعالیت‌های مفید واقع شوند ورزشی.

 صاف بودن کف پا

قوس طولی معمولاً بین 6 تا 10 سالگی شکل می‌گیرد. کاهش شیوع صافی کف پا که در مطالعات افرادی که با پاهای برهنه راه می‌روند دیده شده نشان می‌دهد که قدرت و توانایی‌های حرکتی عضلات، عوامل مهمی در رشد عادی و طبیعی قوس پا هستند. این بدان معنی است احتمال این که قوس کف پای یک کودک که بیشتر با پای برهنه راه می‌رود، انعطاف‌پذیر و قوی باشد زیاد است. استفاده از کفش‌ها و کفی‌های طبی بر ایجاد و توسعه قوس‌های عادی و نرمال کف پا تأثیری ندارند. والدین باید اجازه دهند که کودکان آنها در حد امکان با پاهای برهنه راه بروند و در هنگام انتخاب کفش به جای مدل و هزینه‌بر عملکرد و کیفیت طبی کفش تأکید داشته باشند.

اوسگود شلاترز

اوسگود شلاترز دردی است که در جلوی زانو احساس می‌شود. این عارضه معمولاً در کودکان بین 10 تا 15 سال اتفاق میافتد. وقتی تاندونی که از پاتلا (کشکک زانو) به سمت برآمدگی تیبیال (برآمدگی جلوی استخوان ساق پا که دقیقاً زیر کشکک زانو قرار دارد) می‌روند خیلی کشیده شود این مشکل ایجاد شده و باعث می‌شود صفحه رشدی که در برآمدگی تیبیال قرار دارد ملتهب و در نتیجه موجب درد و ناراحتی شود. اورپروناسیون باعث افتادگی زانو به سمت داخل می‌شود بنابراین کشش تاندون پاتلا در برآمدگی تیبیال افزایش می‌یابد.

 بیماری سیور

بیماری سیور از آن جهت که با کشیده شدن زیاد صفحه رشد ارتباط دارد مشابه بیماری اوسگود شلاترز است. این بیماری زمانی اتفاق می‌افتد که تاندون آشیل در جای خودش در پشت پاشنه پا خیلی کشیده شده و باعث التهاب برآمدگی کالکانئال (صفحه رشد) می‌شود. اورپروناسیون نیز با این مشکل شایع ارتباط دارد و استفاده از ارتوزها نیز به بهبود هر دو بیماری کمک می‌کند.

 معاینه غربالگری ارتوپدی

یک روش بسیار سریع برای بررسی نیاز کودکان به اقدامات ارتوپدی به شرح زیر است. این معاینه غربالگری اندام‌های پایین بدن با فرایندهای ارزیابی کایروپرکتیک استاندارد مطابقت دارد و به راحتی می‌توان آن را برای کودکانی که 5 تا 6 سال دارند انجام داد. زمانی که علائم هشداردهنده زیادی وجود دارند، شما باید در مورد یافته‌ها و نیازهای احتمالی ارتوپدی کودکان با والدین آنها صحبت کنید. (به جدول مراجعه کنید)

 مشاهده نحوه راه رفتن کودکان

با مطالعه راه رفتن عادی کودک می‌توان به ناهنجاری‌های شدید در راه رفتن او پی برد. شایع‌ترین مشکل در خردسالان، راه رفتن با پنجه‌های رو به داخل و پس از آن راه رفتن با پنجه‌های رو به بیرون است. پس از بررسی ترازی پا با قسمت پایین ساق پا در هنگام راه رفتن بیمار می‌توان ابتلا به این عوارض را تشخیص داد. زاویه‌ای که کمتر از 5 درجه یا بیش از 15 درجه باشد یک علامت هشداردهنده در مورد فشار گشتاور چرخشی به زانوها، مفاصل ساکروایلیاک و ستون فقرات است.

 تراز بودن زانو با پا

از جلو به ساق پای کودک نگاه کنید. یک خط صاف فرضی از وسط کشکک زانو به سمت پایین پا بکشید. این خط فرضی باید روی دو متاتارسال اول قرار گیرد. در غیر این صورت اگر زانو به سمت خارج رفته یا وقتی پاها کاملاً صاف باشند یا اگر انگولاسیون والگوس وجود داشته باشد باید علائم هشداردهنده دیگر نیز مورد بررسی قرار گیرند.

 آیا تاندون آشیل صاف است؟

زمانی که تاندون پاشنه پا به سمت داخل بچرخد یک علامت هشداردهنده در مورد بی‌ثباتی و ناپایداری احتمالی کالکانئوس است. زمانی که پاشنه با تاندون آشیل همراستا نباشد، کودک دچار آور پروناسیون شده و این مشکل بیومکانیکی ممکن است به مرور در عملکرد زانو، لگن و ستون فقرات او تأثیر بگذارد.

 قوس‌های میانی را بررسی کنید

اگر شما نمی‌توانید انگشت دست خود را زیر قوس طولی میانی قرار دهید، قوس کف پای کودک به طور طبیعی شکل نگرفته است. زمانی که قوس را بررسی می‌کنید یک لحظه پلانتر فاشیا را به سمت بالا فشار دهید. حتی یک معاینه و لمس ساده نیز مشخص می‌کند که آیا بافت همبند نگهدارنده قوس پا حالت طبیعی دارد یا تحت فشار است. اگر این کار باعث درد در پای کودک شد ممکن است علامت اولیه التهاب فاسیای کف پا باشد که احتمالاً هنوز در مرحله‌ای است که با اقدامات درمانی اولیه بیومکانیکی به سرعت درمان می‌شود.

 آزمایش بلند کردن انگشت پا برای بررسی انعطاف‌پذیری

اگر قوس میانی شکل نگرفته باشد، از کودک بخواهید که انگشت شصت پای خود را بلند کند. زمانی که کودک روی انگشت شصت پای خود می‌ایستد، فاسیای پلانتر تحت تنش قرار می‌گیرد. اگر صافی کف پای بیمار انعطاف‌پذیر باشد، در این حالت، قوس کف در پای او ایجاد می‌شود. اگر در این حالت هنوز کف پا صاف بود (یا حالت محدب و برجسته پیدا کرد) احتمالاً کف پای کودک دچار صافی سخت است. این ممکن است به دلیل تثبیت آناتومیک مانند یکپارچگی تارسال یا یک اکواینوس پا باشد.

 دررفتگی‌های جزئی را بررسی کنید

هر قسمتی از پا که عملکرد طبیعی ندارد را با لمس کردن مورد بررسی و ارزیابی قرار دهید. از کودک بخواهید که چند مرتبه اطراف اتاق راه برود و سپس دوباره پای او را چک کنید. در صورتی که دررفتگی‌های جزئی که جا افتاده‌اند دوباره بازگشتند ممکن است مشکلات زمینه‌ای بیومکانیکی وجود داشته باشد که نیاز به حمایت و درمان خارجی دارد.

 کفش‌ها را بررسی کنید

الگوی کفش کودک را بررسی کنید. ممکن است نیاز باشد که والدین یک جفت از کفش‌های کودک را برای آنالیز همراه داشته باشند. وجود هر گونه ناهنجاری در الگوی کفش را هم در پاشنه‌ها و هم در قسمت روی کفش و هم در قسمت‌های نرم‌تر آن بررسی کنید. علائم هشداردهنده عبارتند از عدم تقارن، ساییدگی قسمت‌های کناری پاشنه کفش یا برجستگی‌ها و پارگی قسمت بالای کفش.